ه‍.ش. ۱۳۸۷ خرداد ۲۶, یکشنبه

Marion Bridge

فیلمی دیدم که لطیف بود. جز این لغت براش نمیتونم به کار ببرم.
یه متنی توش بود که خیلی جذبم کرد. یه مادر، قبل از مرگش برای سه تا دخترش یه متن مینویسه و بهشون میگه بخوننش:

My dear girls,
I know there've been times I haven't been the mother I should've been. Times when I turned away from some things I didn't want to see. But at those times I always believed that what I was doing was best for everybody. And in the case of things that have gone on, all we can do is look to see if there's beautiful things in the terrible things. From where I sit now all I can see is where I went wrong, look for the good in it and hope because of the good for forgiveness.
زیباست، نه؟
معدودن فیلمهایی که اینطورین. فیلمهایی که دوست نداری تموم شن (این عبارت رو یه جا راجع به همین فیلم خوندم) دوست داری داستان ادامه پیدا کنه... شاید شبیه نامه های فیلم The Lake House که آدم دوست داشت همینطوری اینا به نامه نوشتن ادامه بدن...