ه‍.ش. ۱۳۸۹ مرداد ۱۳, چهارشنبه

Love

قبل از امتحانات، صحبت از ماهیت و کیفیت عشق شد، یکی از رفقا گفت محمد تو از این خوشت میاد، صبر کن. بعد از تو اینترنت پیدا کرد این رو برام. اونقدر قشنگ بود که تو راه خونه حفظش کردم همون روز:

Love is a temporary madness. It erupts like an earthquake and then subsides. And when it subsides you have to make a decision. You have to work out whether your roots have become so entwined together that it is inconceivable that you should ever part. Because this is what love is. Love is not breathlessness, it is not excitement, it is not the promulgation of promises of eternal passion. That is just being in love which any of us can convince ourselves we are. Love itself is what is left over when being in love has burned away, and this is both an art and a fortunate accident. Your mother and I had it, we had roots that grew towards each other underground, and when all the pretty blossom had fallen from our branches we found that we were one tree and not two.
- Captain Corelli’s Mandolin (1993)

4 comments:

ناشناس گفت...

اين عالي بود مرسي.

Masoud گفت...

این برادر (محمد) دل انگیز اون دل انگیز سابق نیست ها... خدا بخواد داره دل انگیزتر میشه

لقبتو پیدا کردم

حسین ( حوای آدم ، آدم حوا ) گفت...

به قول شما اجنبی ها : Fantastic !

سمان گفت...

سلام
من از عشق تنها تصویر اخم و تخم بزرگ ترها توی ذهنم مونده شاید چون اون موقع ها بچه بودیم و این چیزها خوب نبود برای سنمون. اما الان هر قدر هم که بدونم و برام اثبات شده باشه که چیز بدی نیست باز هم ته دل آدم صاف نیست و رضا نمی ده.
ممنون که یادت بود که قرار بود بنویسی. این قدرها مهم نبود. اگر روزی نوشتی بهم خبر بده